Menig liefhebber van de energietransitie met een thuisbatterij heeft ook deze zomer de kop van de duckcurve een mooie klap kunnen toebrengen, waardoor niet alleen zijn factuur een mooie duik heeft genomen, maar waarmee hij vooral grote hoeveelheden CO2 uit fossiel in de grond heeft gehouden.
Dit dient per direct onze Europese energievoorziening, die nog steeds teveel teert op geïmporteerde zonne-energie van miljoenen jaren geleden (lees: fossiele energie) uit dubieuze landen. Vroeger maakte deze energie Europa met zijn technologische voorsprong rijk, maar nu verarmt het ons en alle komende generaties. Sneller onze afhankelijkheid afbouwen door zelf meer hernieuwbare elektriciteit te produceren en deze efficiënter (elektrificatie van verwarming en transport) te gebruiken is noodzakelijk.
Dat we zo met één slag twee Donalds vloeren, maakt deze natuurliefhebber opgetogen, want ook een eend heeft geen verblijfsreden in Hormuz, alias clownstraat.
Binnen enkele maanden gaat de duckcurve ons een dik seizoen verlaten, maar dan neemt windenergie de koppositie in onze elektriciteitsvoorziening in. Wind wint in de winter, you know.
BESS’en en thuisbatterijen verlagen onze CO2-uitstoot onmiddelijk. Er wordt dan minder elektriciteit uit gascentrales opgewekt, tevens wordt er minder hernieuwbare energie gecurtaild (afschakelen van PV en windturbines), en er kan sneller hernieuwbare energie worden bijgebouwd zonder kannibalisatie.
De productie van een LFP-batterij veroorzaakt minder dan 50 kg CO2 voor elke kWh batterijcapaciteit. Dus voor een thuisbatterij van 10 kWh creëer je een CO2-schuld van een halve ton. Vergeleken met de klimaatimpact van een thermische gascentrale (ongeveer 400 g CO2/kWh) is dit gedurende de levensloop van de thuisbatterij enkele tientallen keren minder. Een doorsnee gezin met PV en thuisbatterij kan daarmee vele tienduizenden kilogram CO2 vermijden.
En zo heb je direct een positieve impact op klimaatverandering. Klop dus maar hard op Donalds kop want het doel heiligt de middelen.