Grey day

Proficiat !

Vandaag, 4 februari 2019 is het onze grijze dag. Het aandeel hernieuwbare energie dat ons land zelf produceert is vandaag al geconsumeerd. Bij het lezen van deze woorden gaan we tot het einde van het jaar verder op “grijze” energie; uranium, gas, steenkool en misschien nog wat andere fossiele brandstoffen uit de buurlanden. Eerder zwarte dag denkt u, hmm.

Twee jaar geleden vierden we deze grijze dag op 1 februari, dus tegen dit tempo heeft ons land het genoegen om rond 2245 trots de groene vlag te mogen hijsen. Zet de champagne al maar koud.

Zijn ze in Schotland, Ijsland, Noorwegen, Zweden, Portugal, Denemarken … zoveel slimmer dan ons ?

Indien er geen (over)subsidies geweest zouden zijn voor zonnepanelen en voor windmolenparken in de zee, zouden we deze feestelijke dag dan vroeger of later vieren ?

De transitie naar hernieuwbare energie gaat traag, te traag. Maar het lange protest van onze klimaatspijbelaars op donderdag gaat hopelijk de groene hersenactiviteit van onze bestuurders in Brussel heractiveren. Beste jeugd, hartelijk dank hiervoor !


Waterstof

1869: Waterstof, het eerste element in de tabel van Mendeljev. En ondanks deze meest bevoorrechte plaats in de lijst, nog relatief onbemind in onze leefwereld.

1874: Jules Vernes: “Waterstof, de energiedrager van de toekomst.” Ooit gaan we ons afvragen waarom de waterstofindustrie zo traag op gang gekomen is. Het ligt aan ons, wijsheid komt met de jaren.

2019: De mogelijkheden voor waterstof zijn nog steeds legio; als grondstof, als brandstof, als energiedrager, … heeft dit lichtste element op aarde een enorm potentieel om de samenleving duurzamer te maken.

Hoe hoger de prijs van CO2, hoe sneller de waterstofwereld zich verder zal ontwikkelen, en hoe rapper we onafhankelijk zullen zijn van fossiele brandstoffen.

Bron: Waterstofnet.eu


Groener wonen

Technologie @ home:

Nogmaals, de zon. Gebruik zonnepanelen en zonneboiler. Terwijl u bruint op het terras, kruipt de energie uw huis binnen. Check uw mogelijkheden op de zonnekaart.

Een warmtepomp: principe van een frigo, uitwisseling van warmte (of koude) met de omgeving (aarde of lucht) waarbij zeer hoge rendementen mogelijk zijn. Terecht de topper bij nieuwbouw en bij verbouwingen.

Een brandstofcel produceert zelf elektriciteit en warmte, wordt gevoed door waterstof uit aardgas (eventueel groen gas). De kostprijs van 1 kWh aardgas is ongeveer 6 keer lager dan 1 kWh elektriciteit uit het net (incl. alle toeslagen en taksen). Hiermee verdubbelt u het rendement van de elektriciteit uit uw stopcontact. Deze manier van produceren is nog relatief onbekend in onze contreien, maar gemeengoed in Japan. Voorlopig een dure technologie maar gesubsidieerd door Europa en Vlaanderen, waardoor snel rendabel.

Vergeet mazout of verwarmen met hout. Pellets en aardgas hebben nog even een toekomst, maar de alternatieven scoren beter.

Onze huizen zijn toch goed geïsoleerd ?

Groener rijden

Milieuvriendelijke technologieën voor auto’s bestaan al eventjes: hybride, elektrisch en aardgas. De doorbraak van de waterstofauto en van de verbrandingsmotor op methanol zijn nog niet voor morgen.

Stelling 1: Elke auto zou zijn remenergie moeten recupereren (al dan niet in een kleine batterij, zoals bij een hybride).

Stelling 2: De prijs van batterijen zakt en zijn energiedichtheid stijgt, maar tot op vandaag hebben elektrische auto’s (EV) hun beperkingen en zijn ze prijzig, dus slechts geschikt voor een select publiek.

Stelling 3: Voor auto’s die redelijk wat kilometers doen is aardgas (CNG) vandaag een waardig alternatief, spijtig dat het aanbod van auto’s uit de hogere middenklasse afgenomen is.

Stelling 4: De nieuwste generaties diesel hebben voorlopig ook nog hun bestaansreden, maar niet voor kleine auto’s die enkel rond de kerktoren rijden.

Ook wat de energiedrager voor auto’s betreft, gaan fossiele brandstoffen op termijn verdwijnen naar de geschiedenisboeken. Ook hier geldt: hoe vroeger, hoe beter.

2011

Fukushima, een mooi plaatske aan de Japanse kust uitkijkend op Hawaï, zo’n 6500 km verder.

De kernramp ten gevolge van een zeebeving met tsunami veranderde de regio Fukushima, en ook ons energielandschap volgde blindelings.

Kernenergie heeft sindsdien alle perceptie tegen, een waardig alternatief of niet, deze centrales moeten dicht, met een CO2-recorduitstoot tot gevolg.

De verafgoding van steenkool- en bruinkoolcentrales bij onze oosterburen bezorgen klimatologen, wetenschappers en vele anderen slapeloze nachten.

Ondanks zijn mooie toekomst, en de energiemix die we nodig hebben, wordt kernenergie sinds 2011 buitenspel gezet.

Moet er nog zon zijn ?

De zon:

is rond, en aangezien we er elke dag over praten is het onze beste vriend.

Meer hernieuwbare energie valt er hier op aarde niet te rapen.

Energie in een verdunde vorm via wind- en waterkracht, maar vooral groots in de vorm van straling.

Met een kracht van ongeveer 1000 watt/m2 straalt ze op onze bol: veel in de zomer, minder in de winter, en andersom aan de andere kant van de evenaar.

Het is aan ons om deze energie te omarmen, door elk nieuw gebouw te voorzien van zonnepanelen en zonneboilers.

Leggen we nu nog wat stroomkabels van Noord naar Zuid, van Oost naar West, en een deel van onze energieproblemen zijn van de baan.

Te simpel gesteld ?

Hier begint het …

Het probleem België:

We hebben 4 ministers van energie, en nog eens 4 van milieu.

De ene laat (onrechtstreeks) dieselmotoren plaatsen om het mogelijke elektriciteitstekort in de winter op te vangen, de andere stuurt zijn kat naar een klimaatoverleg in Luxemburg over de uitlaatgassen. De ene geeft subsidies voor de vervanging van een houtkachel, de andere slaagt er niet in de richtlijnen van Europa rond energiebesparing te ondertekenen in Polen.

Steeds komt er een “ja maar” uitleg om onze Belgische onkunde goed te praten.

Op de spitsen en een keeper na, is dit een voetbalploeg aan ministers, maar hun kiezers krijgen steeds de forfaitscore rond de oren, een droge 5 – 0.

Normaliter vergeten mensen zo’n uitslag al na enkele dagen, maar hier kunnen onze kleinkinderen nog decennia van nagenieten.

Als het hart van Europa, zouden we net zoals onze voortrekkersrol inzake recyclage, een voorbeeldfunctie kunnen zijn, maar we degraderen onszelf tot het kindje achteraan de rij met vuile brilletje dat struikelt over zijn losse veters.