Kernenergie na pandemie ?

De pandemie die ons vandaag treft slaat hard om zich heen. De lijst met mensen die iets voor ons betekenen en ons gaan verlaten hebben gaat groot zijn, te groot in verhouding tot de controle die we graag over het leven hebben. De herinnering aan onze oogappels steken we op de allermooiste plaats.

Misschien gaat relativiteit daardoor een andere dimensie krijgen, een andere kijk geven op feiten.

Fukushima heeft in 2011 de wereld ook veranderd. De zeebeving en de gevolgen ontnamen alle nuchterheid rond kernenergie, veel mensen met beslissingsrecht en diverse groeperingen sloten zich blindelings aan bij het potentiële gevaar van straling zonder de feiten in het juiste perspectief te zetten. De echte wereld van de cijfers was nog maar een achtergrondgesprek bij de angst in de ogen van slechtzienden. Gevaar heerste. Alsof je vanaf vandaag niet meer mag fietsen, want je zou kunnen vallen.

Wetenschappers en energiespecialisten trekken al jaren aan het kortste eind van de koord van kernenergie, en misschien komt daar na deze pandemie verandering in.

Wordt de pot centen voor investeringen in de energietransitie kleiner, hou de kerncentrales dan langer open. Periodes waarin er teveel elektriciteit op de markt komt, gebruiken we dan om propere waterstof mee te maken. Door opschaling zal de prijs van waterstof sterk dalen waardoor we sneller duurzamer kunnen leven. Dat doel verandert niet.

Maar blijf als bedrijf, als particulier investeren in groene projecten. We kunnen daarmee het verschil maken. De zon, wind, water, elektrificatie, efficiëntie, … zijn ook na deze treurige gebeurtenis onze betere vrienden in de toekomst.

Kop omhoog !